Een dagje op Lavendeloord

Datum

Het is een zonnige donderdagochtend. Door de files wat later dan gepland, druk ik rond tien uur ‘s ochtends op de bel van Lavendel-Oord nummer 4. Dit is mijn werkplek voor vandaag. Ik loop een dagje mee met Willemijn, Persoonlijk Begeleider bij Profila Zorg. Hoe is het om te werken bij Profila Zorg en hoe ervaren de cliënten het wonen op een locatie van Profila? Op deze vragen krijg ik vandaag ongetwijfeld antwoord.

Ik stap net op het juiste moment de woonkamer van ‘groep groen’ binnen: koffietijd! De bewoners die vandaag niet aan het werk zijn, zitten bij elkaar in de woonkamer. Aan de tafel zit Peter Paul. Hij verwelkomt me hartelijk en laat me, zodra hij mijn fotocamera ziet, weten dat ‘de camera zijn vriend is’. Het duurt dan ook niet lang voordat Peter Paul de rol van Willemijn overneemt: “Loop maar met mij mee vandaag!”. Dat laat ik me geen tweede keer zeggen.

Huishoudelijke taken
Peter Paul heeft vanmorgen zijn was gesorteerd en in de machine gestopt – “Nee joh, onderbroeken was ik niet apart; als je de witte was maar van de rest scheidt, dát is belangrijk! – en hij moet zijn bed nog verschonen. “Dit is mijn kamer!”, roept Peter Paul trots als hij zijn deur openzwaait. Op de muur pronken schilderijen van paarden – “Prachtig hè? Net alsof ze echt in mijn kamer staan!” – en ook zijn badkamer wordt geshowd. In de slaapkamer van Peter Paul staan een bureau, bed en kledingkast. Al kletsend over zijn grote liefdes – paarden en voetbal – verschoont Peter Paul zijn bed. Willemijn helpt hem waar nodig en stelt veel vragen. Over de volgende stap bij het opmaken van het bed, over zijn mooie dekbed, over zijn werk, over de afgelopen dagen. Er ontstaat een ontspannen gesprek en voordat ik het doorheb, is de klus al geklaard.

‘Nepsituatie’
Weer beneden aangekomen verplaatst Peter Paul z’n was van de wasmachine naar de droger en is het tijd voor een uurtje op de iPad. Ik neem plaats op de bank in de woonkamer. Alies, bewoner van Lavendeloord en huisgenoot Peter Paul, wandelt de woonkamer binnen. Wat ik kom doen, wil ze graag weten. Op mijn uitleg over het schrijven van een ‘kijkje achter de schermen bij  Lavendeloord’ laat ze me weten dat ik een ‘nepsituatie’ tref: “Als je echt wil weten hoe het hier is, moet je tijdens het avondeten komen. Dan is iedereen thuis!”

Fantastische baan
Ondertussen is Willemijn bij me aangeschoven. “Ik vind dit een fantastische doelgroep om mee te werken”, vertelt Willemijn. “In mijn tweede jaar van de studie SPH liep ik stage bij een dagbesteding voor mensen met een licht verstandelijke beperking. Daar heb ik mijn hart verloren aan deze doelgroep.” Naast haar werk op de groep, is Willemijn Persoonlijk Begeleider van drie cliënten. “En ik ben ook nog Teamrolhouder Identiteit en Cliëntzaken”, vult ze aan. “Dat maakt mijn werk wel extra leuk hoor, die verschillende taken en verantwoordelijkheden.” Het feit dat ze bij een christelijke organisatie werkt, zorgt volgens Willemijn voor een ‘extra laag’ in haar werk: “Zorg kunnen verlenen vanuit mijn christelijke identiteit biedt voor mij een meerwaarde. In Gods ogen zijn we allemaal gelijk. Ik ben dankbaar dat ik de bewoners de zorg, troost en hulp mag bieden die ze nodig hebben.”

Zuurkool
‘s Middags wordt het nóg rustiger op Lavendeloord. Sommige bewoners gaan even slapen, anderen gaan sporten of naar hun werk. Tijd voor mij om richting huis te vertrekken. Maar niet voordat ik Alies nog even heb gesproken. Dat ik de ‘nepsituatie’ laat voor wat deze is, zit haar duidelijk niet lekker en ze besluit er eigenhandig een oplossing voor te zoeken: “Vind je zuurkool lekker?”, vraagt ze me. “Dat is mijn lievelingsgerecht!”, antwoord ik. “Mooi”, is haar reactie. “Op zaterdagavond mag ik iemand uitnodigen en daar voor koken. Laat je adres maar even achter. Dan maak ik zuurkool voor je. Mét spekjes. En dan zie je meteen hoe het hier is als iedereen thuis is!”

Onder de indruk van de inzet van Willemijn en haar collega’s, en het warme welkom van de bewoners van Lavendeloord, stap ik in mijn auto en besluit: binnenkort ga ik terug. Op zaterdagavond. Om échte zuurkool te eten. Met spekjes.